Dag 60 & 61

Het is een tijd geleden dat ik een update heb geplaatst, maar dat komt door het verblijf in Vegas. Daar moet je betalen voor Wifi en ook is het Vegas en What happens in Vegas stays in Vegas. Dus voorlopig geen verhalen over Vegas. Wel kan ik melden dat ik Vegas goed overleefd heb. Veel slaap was er niet voor ons, maar dat is niet raar in de stad dat nooit slaapt. Misschien zijn jullie benieuwd of ik nu miljonair ben, helaas heb ik de jackpot niet gewonnen, positief hier aan is dat ik maar 1 dollar ben verloren. Maar nu de verhalen van de afgelopen 2 dagen.

Dag 61 ( 26 – 9 )

Vandaag staat de wekker weer aan, want vandaag vertrekken we uit Las Vegas. De hele kamer lag vol met kleding en alles moest weer terug de auto in. Na twee keer lopen was de kamer leeg en waren we uitgecheckt. Vandaag rijden we naar Death Valley, wat niet ver ligt van Las Vegas.

In Death Valley is het enorm warm (rond de 40 graden) en de zon brand meteen als je uit de auto bent. We maken een paar stops onderweg en zien fantastische vergezichten. Er zijn een paar echt mooie dingen in Death Valley om te zien. Een van deze dingen is Badwater Basin. Dit is het laagst gelegen punt van heel Continent Amerika (het is tevens het heetste punt van de reis tot nu toe). Dit Basin heet Badwater, omdat het klein beetje water dat er is heel erg zout is. Voor de rest is het een enorme zoutvlakte. En omdat het zo laag ligt is het ook vreselijk heet en door het zout wordt het alleen maar versterkt. Het zout is daar gekomen door eeuwen oude meren die helemaal zijn opgedroogd. Als het hier stil is hoor je zelfs het zout kraken door de hitte.
Na Badwater zijn we nog naar het bezoekerscentrum gegaan, maar helaas is deze aan het verbouwen en is er dus niet veel te zien. Hierna besloten we om naar Racetrack te rijden. Hiervoor moesten we eerst een uur over een normale weg rijden om vervolgens nog een uur over onverharde weg te rijden. Het duurde erg lang, en de zon ging al onder. Net voordat de zon onderging kwamen we aan bij de Racetrack. Dit is een enorme kleivlakte dat eruit ziet als een meer. Je kunt op deze vlakte lopen en je ziet dat de klei helemaal gebarsten is door de hitte. Op deze vlakte zijn ook stenen te vinden die bewegen. Deze stenen worden ook wel sailing of racing rocks genoemd. Je ziet ze niet bewegen, maar je ziet wel dat ze bewogen hebben door een spoor dat achter de steen ligt. We waren gelukkig net op tijd voor de zon onderging, toen we weer bij de auto waren was het al donker.

Omdat het al donker was konden we niet ver meer reizen, daarom verblijven we deze nacht in Death Valley. In de nacht is het gelukkig wat kouder dan overdag en is het mogelijk om te slapen met normale temperaturen. De nacht is hier heel erg helder en het is de mooiste sterrenhemel die ik ooit heb gezien. We hebben tent opgezet zonder regencover en kunnen dus vanuit onze slaapzak de sterrenhemel zien. Het is zo helder dat je zelfs de Melkweg ziet en vele vallende sterren.

Dag 62 ( 27 – 9 )

Helaas vandaag al vroeg wakker omdat de zon ook vroeg op is en meteen begint met branden. We pakken de tent snel in en vervolgen onze weg in Death Valley. Helaas moeten we weer over een hobbelige onverharde weg. Eerst is het nog wel leuk om hier te rijden, maar als je een paar uur geconcentreerd op de weg moet letten en niet de omgeving kan zien wordt je snel moe. Ook is het schudden niet helemaal lekker, ik krijg er nekpijn van.

Deze onverharde weg bracht ons tot Eureka Dunes. Hele hoge zandduinen, met een goudgele kleur. De temperatuur hier is iets beter dan gister, maar alsnog heet. Ik ben niet de duinen opgegaan, de temperatuur leek met te hoog daar en ik voelde met niet helemaal lekker. Reinier ging er wel op en vanaf de auto was hij boven op de duinen nog maar een klein stipje. De hoogste duinen zijn 700 feet hoog (130 meter). Na de Duinen ging de weg verder over de onverharde wegen. We reden door de bergen van Death Valley en langs verlaten borax mijnen. Deze staan hier al sinds 1880 en zijn helemaal verroest. In de omgeving van de duinen zijn sommige mineralen nog zichtbaar, ze kleuren de rotsen groen en wit. Na de mijnen zijn we Death Valley uit en komen we in een vallei tussen Yosemite en Death Valley. Hier slaan we in een supermarkt weer eten in, want de voorraad was bijna op. Na deze stop gaan we verder richting de ingang van Yosemite. Rond 4 uur zijn we bij een plaatsje dichtbij Tioga pass. Dit schijnt een hele mooie route te zijn die Yosemite ingaat. We besluiten in deze plaats te verblijven en morgen Yosemite in te gaan.

Na het opzetten van de tent zijn we nog naar mono meer gereden dat hier dichtbij de camping ligt. Reinier gaat hier nog zwemmen. De zon is al achter de bergen dus de temperatuur daalt snel. Dit meer is ongeveer 2,5 keer zo zout als de zee. Dit houdt in dat Reinier blijft drijven wanneer hij aan het zwemmen is. Naast zout zit het meer ook vol met soda en nog meer chemische stoffen, maar het is niet giftig alleen een raar smaakje. Nu Reinier uit het water is zit hij onder het zout dat op zijn huid is gedroogd.