Dag 1

Dag 1 (28-07)

Moe is het woord van de dag, de wekker gaat om 3 uur af. Om 4 uur sta ik op schiphol. Een half uur te vroeg want de incheckbali is nog niet open. We hadden gedacht dat deze 3 uur voor onze vlucht open ging, maar door de tussenstop in Zwitserland is dit 2,5 uur. Na ingecheckt te hebben namen we afscheid van onze ouders en gingen we door de douane (voor de eerste keer). Na de douane niet veel gedaan naast wachten. We zaten op tijd in ons vliegtuig, maar deze ging niet op tijd weg door de mist. Toen we weg gingen moest het vliegtuig eerst nog helemaal taxiën naar de verste opstijgbaan. Met een uur vertraging kwamen we aan in Zurich.

In Zurich gingen we direct door naar onze andere vliegtuig. Voordat we bij de gate konden komen moesten we weer door de douane en weer moest alles op de band. Bij de gate stond een enorme rij met mensen allemaal voor hetzelfde vliegtuig. Na half uur in de rij konden we direct door lopen het vliegtuig in. We zaten bijna helemaal achterin. Na een lange vlucht met heel wat films en (minder) lekker eten waren we eindelijk in New York. De landing was behoorlijk ruig, het voelde of het vliegtuig elke keer een paar meter naar beneden viel om vervolgens weer beetje te stijgen. Uit het vliegtuig moesten we door immigrations. Werd ons gevraagd wat we gingen doen, hoe lang we hier bleven, of het onze eerste keer was in Amerika en aan mij werd zelfs gevraagd wat ik voor werk doe in Nederland en wat ik wil gaan doen voor werk.

Na de immigrations lagen onze tassen op de bagageband al klaar, na wat speurwerk en een trip naar een andere terminal kon Reinier pinnen. Vervolgens moesten we met een airtrain (trein tussen verschillende terminals) naar jamaica station. Terwijl we aan het discussiëren waren hoe we daar moesten komen werden we aangesproken daar een Amerikaanse vrouw. Ze vroeg ons waar we heen moesten en zei direct dat ze wist waar dat was en begon uit te leggen hoe we daar moesten komen. Ze besloot zelfs om ons te helpen met kaartjes te kopen en ons af te zetten bij de goede trein. Erg vriendelijk! Na de hulp van deze aardige mevrouw stapten we in de LIRR (Long Island Railroad) naar Penn station daar moesten we over stappen op de 1 (subway) richting 103th street. Telkens bij een overstap of stop van de metro merkte je hoe heet het is hier in New York. Alles heeft airco maar op straat is het erg warm. Na een stukje lopen vanaf het metrostation kwamen we aan bij 107th street.

In ons hotel (moringsite inn) kregen we de sleutel en mochten we bekijken wat voor kamer we hadden. Wat een kleine kamer, er paste maar net een 1,5 persoonsbed in en een ladeblokje. Wel hadden we een eigen badkamer. Nadeel was dat de airco stuk was. Dus we gingen terug naar de receptie om dat aan te geven. Ze vertelde ons dat deze kamer eigenlijk een upgrade voor ons was en dat we onze oorspronkelijke kamer mochten krijgen. Dat deden we, deze kamer was groter had twee aparte bedden, maar geen badkamer. Na wikken en wegen besloten we toch maar deze kamer te houden.
Ondertussen was het al 4.30 pm en was ik behoorlijk moe. Ik besloot op bed te gaan liggen en Reinier ging even douche. Na zijn douche ging hij onderzoeken waar hij wat drinken kon halen, ik bleef nog even liggen. Dit even werd wat langer, uiteindelijk 6.30 stond ik weer op om met Reinier eten te gaan zoeken. We konden maar niks vinden en bleven maar lopen. Uiteindelijk maar een Mac donalds ingelopen en ons te goed gedaan aan fastfood. Op de terugweg voelde we ons allebei doodmoe, we vergeleken het met het gevoel alsof we een nacht uit waren geweest en dan de kater al hadden. Terug in het hotel vrijwel meteen in slaap gevallen en tot een uur of 7 geslapen.

Deze dag duurde 24 uur, we hebben nog niet veel van het echte New York gezien. Maar de eerste indruk van de New Yorkers is goed.
En ik heb trouwens internet op de kamer dus dat is wel makkelijk.