Dag 31, 32 & 33

Dag 31 (27 – 8 )

Vandaag vertrekken we weer van de camping en gaan we nu weer richting het noorden. We willen naar Glacier national park en dat ligt tegen de grens.

Op onze route plannen we eerst nog devils tower in. Dit is eigenlijk een soort hoge rots. Er gaan vele verhalen rond over het ontstaan van deze rots. De rots is rond met aan de randen een soort van pilaren. Hij is niet zoals andere bergen dat het tot een punt toe loopt, maar het is opeens verticaal naar boven en een platte bovenkant. Volgens de indianen is deze rots ontstaan, omdat 7 meisjes achtervolgd werden door een beer. De meisjes vluchten een rots op en baden tot de rots om hun te redden, de rots groeide uit de grond en rees omhoog. De beer probeerde aan de zijkant omhoog te klimmen en dat zorgde voor de krassen aan de zijkant van de rots. De meisjes kwamen in de hemel en zijn nu 7 sterren.
In feite is deze rots ontstaan door een vulkaan en was dit het binnenste ervan en de rest van de omgeving is weg geërodeerd. Het was niet een hoogtepunt van onze reis, maar wel iets dat ik gezien wou hebben.

Na devils tower zijn we verder gaan reizen, ondertussen zitten we al in onze 18de staat van onze reis. Morgen gaan we Glacier national park bereiken en we plannen daar een tijdje te blijven om wat activiteiten te doen.

Dag 32 ( 28 – 8 )

Zoals al eerder gezegd reizen we door vandaag. Het is geen interessante dag vandaag en ik hou het daarom ook kort.

Het landschap waar we doorheen rijden is heuvelachtig en vooral grasland (dor grasland). Het is echt een cowboy gebied, grote boerderijen en veel koeien. Het is heel saai om te rijden en nog saaier om naast de bestuurder te zitten. Onderweg blijft het uitzicht hetzelfde, wel komen we in een indianen reservaat. Het is wel duidelijk dat ze niet meer in tipi’s wonen. Ze wonen nu in trailers, met veel troep op het erf. Dus echt heel leuk ziet het er ook weer niet uit. Gelukkig komen we na lang rijden in deze saaie omgeving in de buurt van onze bestemming. In de verte zien we de echte bergen al liggen. Het zijn mooie bergen met naaldbomen erop. Op sommige delen van de berg zijn alle bomen kaal. We hadden gevraagd hoe dit kwam, maar dat was nog van een brand van 6 jaar geleden. Het blijft dus lang kaal de gebieden waar bosbranden zijn geweest. Het geeft wel een heel apart gezicht.

Beneden in de vallei is onze camping voor de komende dagen, het ligt aan een meer en heeft een geweldig zwembad. We zullen dus vaak zwemmen hier. Morgen gaan we waarschijnlijk een stuk lopen door de bergen. Wellicht zien we weer een hoop wildlife, misschien zelfs beren. De beren komen hier ook veel voor hebben we gehoord. Wellicht een hoop avonturen morgen.

Dag 33 ( 29 – 8 )

Vandaag zijn we laat uit bed, we zijn gisteravond nog met een medewerker van de camping hier naar een kroeg geweest. Het stelde niet veel voor, en de medewerker was nogal raar. Hij beweerde dat hij van alles deed, zoals top snowboarder en voormalig drugsdealer. Nogal een rare hippie zoals hij zichzelf omschreef. Maar het was een unieke ervaring.

Dus vandaag vertrokken we wat later, maar zijn toch op weg. We gaan vandaag een stuk door de bergen lopen en parkeren onze auto bij het bezoekerscentrum en nemen daar de bus. Vanaf de busstop lopen we direct de route op. Deze route is ongeveer 16 kilometer en zal naar een hoogte gaan van 7000 feet (hoger dus dan Mount Washington) maar we beginnen al hoger dus een echt steile klim is het niet. We worden bij vertrek direct gewaarschuwd voor beren. Er schijnen er hier heel veel te zitten. Als we genoeg herrie maken zullen ze van ons schrikken en zullen we niet in aanraking komen met ze.

De route begint leuk naast een stroomversnelling en gaat de bossen in, met veel naaldbomen. Het uitzicht valt tegen, je ziet alleen bomen. Na een tijd lopen komen we diverse stroompjes tegen waar we doorheen moeten. Leuk voor de afwisseling en toch beetje het off road gevoel. We komen onderweg nog vele weides tegen met veel verschillende bloemen. De weides zijn van die grasvelden die je terug ziet in documentaires over beren bijvoorbeeld. Leuk om hier live te lopen. Na nog veel langer lopen en diverse nodige pauzes komen we boven de boomgrens. Aan deze kant van de berg is het erg saai alleen maar kleine rotsen. ‘s Winters ligt hier erg veel sneeuw en dat kan je zien aan de stenen die allemaal zijn erodeert. Vanaf de vallei zagen we de pas al liggen. Ik heb echt een hekel aan bergop lopen dus ik hield me in mee hoofd dat daar de top zou zijn en daarna naar beneden zou gaan helaas, was dat pas het halverwege punt erg teleurstellend dus. Ook zeker niet goed voor me motivatie. Maar uiteindelijk toch de top bereikt van de pas. Hierna ging het de hele tijd omlaag en gelukkig voor ons was de weg naar beneden langer en veel mooier.

Op de weg naar beneden was wel gras en gletsjers en ook veel wildlife. Maar wees gerust we zijn niet in de buurt geweest van beren. We hebben er zelfs geen een gezien. Wat we wel zagen waren een hoop van een soort eekhoornachtige schattig beestjes. Ze hebben er voor gezorgd dat ik een hoop foto’s heb gemaakt vandaag. Sommige kon je tot heel dichtbij benaderen. Naast deze beesten hebben we ook twee witte dwerggeiten gezien. Ze waren echt heel groot en mooi. Een van de twee kwam echt dichtbij erg leuk om te zien. Verder naar beneden kwamen we nog langs een hoop spectaculaire watervallen. En bijna vergeten we zijn heel vaak door sneeuw gelopen, de gletsjers wel te verstaan. Echt een unieke ervaring lopen daar in dat gebied, wellicht dat we het nog vaker gaan doen deze week.

Bij terugkomst hebben we heerlijk genoten van de outdoor hottub, waren we echt heel erg aan toe. We zijn nu heel rozig en morgen gaan we de autoroute rijden genaamd: going to the sun road.
Tot de volgende update.