Dag 21, 22 & 23

eerst wat korte reacties:
@ kim, ik heb niet met een richard gesproken over Canada en ik weet ook niet zo goed wie je nu bedoelt. Maar we gaan inderdaad in 90 dagen cross country, we waren trouwens in niagara langer dan 2 dagen (3 nachten) en de nationale parken blijven we langer dan 2 dagen.

@ marga, ik denk dat we ongeveer 1500 miles gereisd hebben. met de auto zitten we nu op 1000miles. De komende dagen gaat dat flink toe nemen.

@ beuses. bedankt voor de tip! misschien dat we het tegen komen dan ga ik er zeker eten.

Dag 21 (17 -8 )

De tent pakken we weer in en vertrekken richting het noorden. Het zal niet te lang rijden zijn, we zitten al aardig in de richting. Onderweg komen we door een wijngebied, en zie je veel wijnboerderijen. Je kunt hier overal proeven, helaas zijn wij nog geen wijndrinkers dus niks voor ons. Ook zie je aardig wat golfbanen. Het gebied de finger lakes is dus echt wat voor mensen die van wijn en golfen houden.

Rond het middaguur arriveren we in Niagara Falls. We rijden langs de watervallen zonder ze te bekijken en gaan op weg naar een camping. Via onze garmin kunnen we handige punten selecteren, onder andere campings. Via dit vinden we een KOA camping. Het is er erg rustig en de prijs is weer rond de $30. Na het opzetten van de tent verlaten we de camping weer en gaan we op zoek naar eten. Dit keer bij een Grieks restaurant. Na het eten, vertrekken we naar de watervallen. We parkeren de auto en gaan naar de brug tussen Amerika en Canada. Weer een stempel in me paspoort erbij. Als we bij het uitzicht komen begint het al te schemeren. Precies wat we gehoopt hadden, in de avond rond half 9 gaan namelijk de lichten aan die op de watervallen schijnen. Met de lichten aan krijgt de Niagara waterval een mooie kleur. Er zijn uiteraard weer een hoop foto’s gemaakt.

We hadden via mail gehoord dat er van het weekend iemand van de waterval was afgevallen. Aan de Canadese kant merk je niks van extra veiligheidsmaatregelen. Wel zie je een hoop Aziaten die de raarste capriolen uithalen om op de foto te komen. Ik kan me wel voorstellen dat er iemand is gevallen. Vandaag valt er niemand, gelukkig maar. Het was trouwens voor het eerst in 40 jaar dat iemand viel, dus vaak gebeurt het niet.
We gaan weer terug de grens over en terug naar de camping. We merken dat onze plek een broedplaats is voor muggen. We zijn een soort lopend buffet daar.

Dag 22 (18 – 8 )

Vandaag wordt ik gewekt door de zon op de tent. Zodra ik uit de tent stap wordt ik weer begroet door de bloedzuigende vrienden. Na de gebruikelijke ochtendrituelen gaan we op weg. Vandaag weer naar de watervallen maar nu de Amerikaanse kant. We parkeren de auto weer op de Nederlandse stijl, gratis net buiten het centrum.

We lopen een stukje naar het centrum en onderweg hoor je het gebrom al van de watervallen. In de verte zie je de mist al opstijgen vanuit de waterval. En uiteindelijk zie je dan de waterval van dichtbij. Het is heel indrukwekkend zoveel kracht dat erachter zit. Ook zoveel water dat langs stroomt. Elke 5 meter dat ik liep wou ik weer een foto maken, het zag er dan toch weer net heel even anders uit. Voor het water van de waterval afvalt, stroomt uit door stroomversnellingen. Dit geeft ook een mooi gezicht. Het water is heel helder en je ziet de bodem dus goed. De paden zijn goed aangelegd en je kunt beide watervallen van dichtbij bekijken. Bij de tweede waterval de horse-shoe waterval. Word je nat van de mist die er valt. Ook staan hier extra hekken, ik denk dat hier de vrouw overheen is gevallen. Het is ook niet zo heel gek vind ik, want die Aziaten hier blijven alles doen voor een mooie foto. En als je net over het hekje valt ben je gelijk in het water en van de waterval af.

Na beide watervallen zijn we nog naar de drie zusters eilanden gegaan. Deze liggen in de stroming van de tweede en grootse waterval. Hier vanaf kan je goed de kracht merken. Omdat ze energiecentrales