Dag 14, 15 & 16

voor het begin van dit verslag antwoorden op de reacties.

@kim, nee het valt niet tegen, tegendeel zelfs. En ik probeer zoveel mogelijk engels te praten maar soms is dat best moeilijk, voor de rest zijn een hoop mensen ook spaans geloof ik dus misschien is dat het probleem.

@gerda ja georgetown vond ik niet super bijzonder, wel anders dan de rest tot nu toe. En ik heb niet die zwerver gezien wel een hele hoop andere.

Omdat ik geen internet had op mijn locatie heb ik nu wat meer dagen en komt morgen ook weer 2 erbij dan zijn jullie ook weer helemaal bij, veel plezier met lezen.
Dag 14 (10-8 )

De dag begon voor mij vroeg, ik had met me ouders (moeder) afgesproken op skype. Reinier had al 2x naar huis gebeld, ik had enkel alleen nog via sms, email en dit uiteraard contact gehad. Ik vond het wel eens tijd voor een skype gesprek. De verbinding ging makkelijk en goed, goede manier om met het thuisfront contact te houden. Zeker als je een eigen laptop mee heb.
Na skype had ik me tas in gepakt, want zoals jullie weten gaan we vandaag met de auto op reis. De auto halen we op op het station. Daar gingen we wat eerder heen omdat ik ook nog een kaart op de bus moest doen. Na het posten van de kaart gingen we naar de balie voor onze auto. Voor ons vertrek hadden we dit allemaal al geregeld. Bij de balie hoefde enkel wat gegevens opgeven en een contract tekenen. De auto die we “besteld” hadden was (voor de kenners) een Jeep Liberty. Meestal krijg je niet de auto die je huurt, en wij zijn niet anders. We konden kiezen tussen een Nissan Santa Fee of een Dodge Jeep Grand Cherokee. Wij hoorde het woord Dodge en het was genoeg, want zeg eerlijk hoe stoer klinkt dat: Een roadtrip met een Dodge Grand Cherokee.
Dus wij met enthousiasme naar boven, naar de parkeerplek. Nu verwacht je natuurlijk dat het tegenvalt of wat dan ook, maar totaal niet. Wat een bak! Grote auto, wit en heerlijk ruim van binnen. 1 minpuntje op de buitenkant staat niet vermeld dat het Dodge is. Maar als dat het enige minpuntje is wat zit ik dan te zeuren.
Goed we vertrokken eerst naar een supermarkt, want we moesten wat dingen inslaan. We waren al een paar dagen aan het navragen en blijkbaar is dat moeilijk om te vinden. De laatste die we het vroegen wist het. We gingen in de supermarkt een tent, slaapzakken en nog meer campingspullen kopen. Ook hebben we een garmin gekocht (een gps systeem). Hierna vertrokken we naar onze volgende doel. Dit doel is Cape Cod, we hebben gelezen dat dit een mooie baai is en dat je er zelfs walvissen kan bekijken. De afstand Washington-Cape Cod is alleen wel 1000 kilometer dus dat zouden we niet meer redden vandaag.
We besloten gewoon te rijden en kijken hoe ver we zouden komen. Omstebeurt reden we ongeveer 2 uur, en zo kwamen we een heel stuk. We waren reuze blij met onze Garmin want zonder dat ding waren we nu al hopeloos verdwaald, wat een drukte hier. We zitten momenteel in New London, dit ligt een stuk boven New York. Onderweg hebben we onder andere weer Philadelphia en de skyline van New York gezien. We hebben tot een uur 11 doorgereden en we verblijven in een motel (red roof inn).
Morgen gaan we Cape Cod bereiken en een camping zoeken.

Dag 15 (11- 08 )

Vandaag gaan we verder op weg naar Cape Cod. Na gister veel interstate te hebben gereden, stelde ik voor dat vandaag te vermijden. Voor we op weg gingen moest ik eerst nog een was doen. Dit ging ook deze keer zonder problemen en zelfs zonder hulp.

Na de was en wat inkopen echt vertrokken via routes. Routes zijn wat mooiere wegen zoiets als route 66. Voor ons was het eerst de route 1. We hebben diverse leuke uitzichten gezien. Fotograferen vanuit een auto valt niet mee en de foto’s zijn ook niet echt gelukt vond ik. Rond 2 uur waren we in het gebied waar we een camping wouden gaan zoeken. Het koste wel enige moeite met wat na vragen hebben we een state park camping gevonden. Ik moest 28 dollar betalen, ik dacht dat ze een foutje had gemaakt en maar 1 nacht had ingeschreven, maar dat was niet zo. De prijs per nacht is echt maar 14 dollar. Het is een hele grote camping en zit midden in een bos. Geweldig en dat voor die prijs. We hebben zelfs een privé plek en picnictafel.

We zijn de omgeving nog wezen ontdekken, eten gaan zoeken en kaartjes kopen voor morgen. Morgen gaan we namelijk Whale Watchen! Ik ben heel benieuwd of we wat gaan zien, maar een boottochtje is ook al leuk.

Dag 16 (12 – 08 )

Vandaag gaat de wekker vroeg, even snel opfrissen en de auto in. We moeten op tijd bij de boot zijn anders is er geen plek. We komen ruim op tijd en er zijn nog kaartjes, want gister konden we ze niet kopen. We stappen de boot op na snel een ontbijtje. We gaan naar een gebied net boven de baai waar beweerd wordt bultrugwalvissen zijn in deze tijd van het jaar.
Na een uurtje uitwaaien op een boot die volle kracht de zee in vaart zijn we in het gebied. De boot heeft nog amper zijn motor afgezet en je hoor de eerste aaaaah! al. Iedereen rent naar die kant toe en maakt foto’s van een klein zwart stompje boven water. Ik hoorde ook bij die iedereen, ik was bang dat dat misschien wel de enige zou zijn vandaag dus ik wou het zoveel mogelijk zien. Deze gedachte bleek fout te zijn. Wat een belevenissen!! Ik heb er weinig woorden voor, maar ik doe toch een poging. Whaletastisch!! Overal zag je spuitfonteinen van walvissen. Op een gegeven moment probeerde ik ze te tellen, ik kan eerlijk zeggen dat dat niet lukte omdat ik de tel kwijt raakte tijdens het fotograferen. Ik heb zoveel mogelijk proberen te zien en vastleggen, ik zou ook proberen een mooie foto op deze site te plaatsen. Ik vond het een geweldige ervaring waar ik waarschijnlijk nog lang over na ga praten. We zagen ze zelfs springen!! Moet je nagaan 30 ton walvis uit het water! (helaas niet op de foto)
Ik kan er nog lang over doorgaan, maar dan worden jullie alleen maar extra jaloers.

Na deze levenservaring gaat de dag gewoon door dus besloten we naar de volgende punt te gaan. We hadden nu echt wel eens zin om te gaan zwemmen en waar kan je dat beter dan in de Atlantische oceaan (waar ook die walvissen zwemmen). Op het strand waar wij kwamen was het best druk met onder andere surfers. Heb me heerlijk vermaakt met het kijken naar de pogingen om te surfen. Zelf ben ik ook natuurlijk even het water ingedoken. Al is het alleen al om te kunnen zeggen dat ik daar gezwommen heb. Water was trouwens ijskoud, dus het zwemmen duurde niet al te lang. Omdat we wat aan de late kant waren gingen we na 2,5 uur weer terug en op zoek naar eten. Hierna weer terug naar de tent, hopelijk staat hij er nog. Gister waren we “te grazen genomen” door meiden op de camping die zich blijkbaar verveelde en het leuk vonden onze tent onder serpentine (als het zo heet) te spuiten. Agh kinderen tegenwoordig.
Morgen gaan we weer verder en verlaten we Cape Cod. We denken ergens boven Boston een plekje op te zoeken.

Toen ik dit schreef waren we niet terug, inmiddels zijn we al terug en de meiden hebben weer onze tent bezocht. Wij vonden het genoeg en zijn naar de receptie gegaan, dit bleek goed te zijn want er was een hoop aan de gang. Zonder dat wij het door hadden was er veel gebeurt rond onze plek. De eerste dag hadden de meiden geprobeerd onze tent te verplaatsen oplettende buren hebben de receptie gebeld en die hebben ze weg gestuurd en onze tent terug gezet. De tweede dag kwamen ze terug deze keer werden ze op heterdaad gepakt en is de politie erbij gehaald. Ons werd uitgelegd dat we ze zouden kunnen aanklagen. Ook werd ons beloofd dat ze nooit weer terug zouden komen op de camping en dat ze hun baantjes bij de camping kwijt zijn. Het had dus een heel verhaal erachter dat wij niet wisten. Weer een avontuur erbij zeg ik maar.