Dag 43 & 44

Een dag eerder mijn reisverslag, dan de gewoonte was de laatste weken, maar het heeft een rede.
Eerst alle bedankt voor de reacties. Die beer was inderdaad echt vet! Maar vandaag......
Tweede wil ik graag ook via deze wijze melden dat mijn vader een ticket heeft voor de paralympische spelen voor London 2012. Hij moet komend jaar wel vormbehoud tonen, maar de grote stap is al gezet. Uiteraard wil ik hem ook via deze wijze wederom feliciteren.

Dag 43

De dag begint vroeg, veel te vroeg. Reinier had bedacht 6 uur uit bed te gaan om wildlife te spotten. Ik vond het maar een ramp laat mij maar lekker liggen. Om toch te voorkomen dat ik de leuke dingen mis ben ik mee gegaan.

Helaas niet veel bijzonders, 2 elanden die we gister op precies dezelfde plek ook zagen en wat andere foto’s van de bergen. Wederom met reflectie in het water. Stiekem had ik dus nog graag in me warme slaapzak willen blijven liggen. Maar goed ik blijf al vaak langer liggen, dus het kon wel een keertje. Na dat ik een beetje wakker werd zijn we naar de trail gereden waar ik het vorige keer al over heb gehad. Onderweg zag Reinier vanuit de auto al 2 grizzly beren. Ik kon ze niet zien want ze zaten op een heuvel aan de ander kant van de auto. Stoppen mochten we ook niet, er waren allemaal Rangers aan het rondrijden daar. We parkeerden verderop de auto en gingen de trail lopen. De trail was lang, mooi en vermoeiend. Onderweg hebben we nog diverse geluiden gehoord, we dachten dat het misschien wel beren of herten waren die aan het vechten waren met hun geweien. Niks kunnen zien daarvan, dus zeker weten doe ik het niet. Wat we wel onderweg zagen was een slang. We schrokken ons rot, we hadden namelijk een eekhoorn verwacht. Die zien we zoveel dus bij elk geritsel gaan we van een eekhoorn uit. Maar het bleek een slang, we wisten niet wat het was en of het giftig was dus we bleven rustig (angstig) staan. Later bij na vraag in een informatiecentrum bleek dit heel uniek te zijn, want er zitten hier heel weinig slangen vanwege de temperatuur. Ook bleek het een garter slang te zijn en niet giftig.

Halverwege kwamen we een grote groep wandelaars tegen. We haalden ze eerst in en later zij ons weer. Het tempo lag ongeveer hetzelfde dus bleven we maar achter ze aan lopen. Dit duurde tot we aankwamen bij het beginpunt. Hier namen we onze rust en tijd en gingen vervolgens weer op weg. En wat we toen zagen geloven jullie nooit. We kwamen wederom grizzly beren tegen. Het waren er 4, een moeder met 3 cubs (jonkies). Nu stonden er al heel veel auto’s stil en mensen te fotograferen. Ik kon er niet voorbij rijden dus stapten we ook maar uit en gingen ook foto’s maken. De beren waren wederom op een heling, en ongeveer 30 meter verwijdert van de mensen. Ze bleven heel rustig, en aten hun buikje vol aan bladeren en bessen. En ze bleven wat rond klimmen op de helling. Ik heb een hoop foto’s gemaakt, helaas zijn de beren niet altijd goed te zien, vanwege de beschutting die ze hadden. We troffen het echt, na de black beer van gister nu deze beren. We zijn er ook zeker blij mee! Of het veilig was, weet ik niet maar er stonden een hoop auto’s we konden de beren goed zien en zij ons en we deden niks. Als de moeder het niet fijn gevonden had, had ze dit wel laten merken en was ik direct verder gegaan, maar nu leek alles goed te zijn. Uiteraard bleef ik net als alle andere mensen goed op de hoede voor eventueel gevaar. Er stonden ook een paar mensen uit de omgeving bij, die kende deze moederbeer bij naam en wist zelfs hoe oud ze was. Ze wordt dus wel vaker gezien. Na een kwartier staan kwam er een ranger langs die iedereen wegstuurde. We hadden ondertussen toch genoeg foto’s. Na deze ontmoeting, hebben we verder onderweg niets bijzonders gedaan. Maar het lijstje met wildlife blijft met de dag groeien, uiteraard zijn we hier heel blij mee.

Morgen reizen we weer verder richting Arches National park en de Canyonlands. Belooft erg indrukwekkend te zijn. We hopen op een betere camping, maar dat zien we dan wel.

Dag 44 ( 9 – 9 )

Vandaag weer een reisdag, we vertrekken weer richting het zuiden naar de staat Utah. Deze staat heeft vele nationale parken en wij gaan naar twee van deze. De plaats waar we zullen verblijven is Moab.
De parken zijn Arches en Canyonlands National Park.

Omdat het een reisdag is, zal er niet te veel over te schrijven zijn. Vooral in de ochtend is het kilometers maken en zo ver mogelijk komen. De tijd die ervoor staat is ongeveer 8 uur rijden exclusief stops. Onze eerste langere stop is ergens halverwege, daar laad ik me weer op met een broodje van subway. Het landschap tijdens het rijden verandert geleidelijk. Waar het eerst bergen met naaldboombossen is zijn het nu bergen met woestijngebied. De temperatuur is ook weer flink gestegen en zit al rond de dertig graden. Hoe verder we komen met de auto hoe meer de omgeving verandert. We rijden nu echt in woestijnachtig gebied, met steile helling. Ook zien we een paar onweersbuien hangen, maar de regenbuien blijven op hun plek. We kunnen ver kijken dus zien we ook de regen vallen, het geeft een apart gezicht om de regen verticaal naar beneden te zien vallen in 1 specifiek gebied.

Bij aankomst in Moab rijden we door rood gebergte heen en in een mooi (toeristisch) plaatsje. Alle bergen in de omgeving zijn rood van kleur en ook weer steil. Ik verwacht morgen mooie uitzichten te zien. Vandaag had ik geen tijd voor foto’s, vooral omdat we op tijd aan wouden komen. Dit keer zitten we niet op een KOA camping. We zitten op slickrock campground, het heeft alle faciliteiten, maar het geeft mij een beetje een legbatterij gevoel. De tentsites hebben net genoeg ruimte voor de tent en een picnictafel. Gelukkig is het rustig en zullen we niet bij de buren wakker worden.