Dag 25, 26 & 27

Dag 25 (21 – 8 )

Vandaag weer een rijdag net als gister. Gister na het plaatsen van mijn verhaal kwamen we er achter dat we al in een andere tijdszone zitten en dat we dus een uur extra hadden. Hebben we gister toch even een tijdreis gemaakt.
We vertrekken weer vroeg en we ruilen om de 2 uur met rijden. Tijdens de uren dat ik als bijrijder zit probeer ik zoveel mogelijk van het landschap te zien en als ik het indrukwekkend vind, wat foto’s te maken. In de eerste 2 uur van onze reis komen we door Chicago, daar probeer ik dan ook wat foto’s van te maken. Meer dan dat gebeurt er niet helaas, dus er is ook niks te melden.

Een paar uur later komen we al bij de Mississippi rivier, hier even een korte pauze ingelast om deze grote rivier beter te bekijken. Meer dan een grote bruine rivier is het eigenlijk niet. Het uitzicht is wel weer leuk om te zien. Vooral als we verder rijden is het uitzicht leuk. We komen nu aan in het gebied van de grote prairies. Veel heuvels en veel landbouwgrond. Gelukkig voor mijn chauffeur mag hij nu officieel hard rijden, de maximale snelheid gaat namelijk omhoog hier. Maar deze snelheid reed hij toch al. Dit betekend helaas dat foto’s maken uit de auto nu echt een uitdaging wordt. Ook omdat de vooruit helemaal vol met kamikaze beesten zit. Dus weer weinig foto’s vandaag, wel mooie vergezichten gezien. Het mooie van het laatste gedeelte vond ik de kleuren. Elk stuk land was anders gekleurd, van felgroen naar goudgeel. Met de ondergaande zon gaf dit een mooi kleurenspel.

We verblijven deze avond op een camping, wederom een KOA (een hele grote campingketen in Amerika) We hebben al een ledenpas dus levert dit 10% korting.

Dag 26 (22 – 8 )

We pakken de tent weer in en gaan wederom op weg. Vandaag hopen we de Badlands te bereiken. De Badlands is een nationaal park dat belooft mooi te zijn.

Onderweg verandert het landschap geleidelijk, het wordt telkens meer heuvelachtiger en het landbouwgrond is er telkens minder. Na een tijdje rijden komen we in South Dakota, in deze staat is een wal drug store te vinden. Dit was de eerste grote winkel van Amerika dat begon met reclameborden langs de weg. Dat is te merken ook, want we zien heel veel borden. Al meer dan 200 miles (320 km) voor de winkel staan er reclame borden ervan. Dat houd in Nederland dus in dat je reclame maakt in Groningen voor een winkelcentrum die staat in Maastricht. Maar dat is in Amerika alles is groot dus de afstanden ook.Binnenkort gaan we er langs en een kijkje nemen. Andere reclame borden die we veel zien zijn die van 1880 town. Dit is een dropje dat nog in originele staat is vanuit 1880. Waar we eergisteren een tijdreis maakten maken we die vandaag dubbel. De eerste tijdreis is dat we alweer een tijdgrens over zijn gegaan. Moet je na gaan hoeveel we dus hebben gereden de laatste dagen. De tweede tijdreis was uiteraard dat dorpje. Een sprong in het verleden. Het zag er precies zo uit als je verwacht had. Houten vlonders, houten huizen enzovoort erg leuk. Het was een echt dorp met brandweer, saloon, bank, gevangenis noem maar op.
Ik weet niet of mensen het kennen, maar de televisie serie Little House on the Prairie is hier in de buurt opgenomen. En het dorpje lijkt precies op zo een dorpje uit de serie. Ook in de giftshop zijn er veel boeken over deze serie te koop. Het blijkt dus dat deze familie echt heeft bestaan en hier in de omgeving geleefd hebben. Weer een onnuttig weetje erbij. Wel leuk om terug de tijd in te gaan.

Na het bezoekje aan het verleden, gaan we weer terug naar de moderne paard en wagen. We gaan verder met onze auto. Onderweg zaten we nog te bedenken waar we zullen overnachten, maar uiteindelijk hebben we gekozen voor wederom een KOA, in de Badlands. Om bij de camping te komen moeten we door de Badlands heen. Iedereen die me voor me reis had verteld dat dit geweldig mooi is heeft gelijk. Het is echt adembenemend. We stoppen niet, want we willen naar de camping morgen gaan we het uitgebreid verkennen. Ik weet nu al dat ik heel veel foto’s ga maken daar, nu kon dat niet omdat hij leeg was. Meer over de Badlands in het verslag van dag 27.

Dag 27 (23 – 8 )

Vandaag geen introductie hoe de ochtend ging, meteen over naar de Badlands, ik kan er namelijk heel veel over vertellen. De Badlands zijn echt mooi en ja weer zoals vaker deze reis adembenemend. Ik heb zo maar het idee dat dit woord nog vaker gaat voor komen deze vakantie. Maar dat doet er niet toe, de Badlands is moeilijk te omschrijven. Je hebt het idee als je erdoor heen rijdt dat je door hoge bergen/ rotsen rijdt.
We zijn tijdens het rijden vaak uitgestapt om van het uitzicht te genieten. Het mooie aan de Badlands is dat de vergezichten mooi zijn. Waar je ook kijkt je heb een golvend terrein met mooie kleuren voor je. Elke stap dat je zet is het uitzicht weer net anders.

Tijdens de keren dat we buiten de auto op de Badlands zelf liepen viel op dat de Badlands eigenlijk geen harde rotsen zijn. Het is meer een soort van klei en als je het oppakt en erin knijpt verbrijzeld het in heel dun zand. Het zijn meer soort kleibergen dan harde rotsen.
De bergen die je ziet hebben een niet één kleur, maar hebben verschillende kleuren. Veel van de bergen hebben rode gedeeltes. Deze gedeeltes zijn een soort banden die over alle bergen op dezelfde hoogte zitten. Het is erg indrukwekkend om het hele landschap glooiend te zien en dan met de kleuren. Het is wel lastig om echt goede foto’s te maken, omdat het een groot gebied is dat je wilt vastleggen en daarop niet goed kan scherpstellen.

Langzaam ging onze dag verder met het uitzicht dat om elke bocht veranderde en diverse fotostops. De Badlands is niet alleen maar bergen er leven ook wilde dieren. Deze wilde dieren probeerde we te spotten onderweg. Helaas is het moeilijk om ze te zien, maar toch zijn we er een aantal tegen gekomen. In het begin zagen we al roofvogels. Helaas niet precies duidelijk om welke het gingen, omdat ze te hoog vlogen. Ook heb ik kleine grondeekhoorntjes gezien. Verder zagen we nog vele andere kleine vogels rondvliegen samen met vele insecten. In het nationale park lopen ook bizons rond, deze zijn wat verder dan de echte bergen van de Badlands te vinden. Na een paar uur rijden kwamen we dan ook in dit gebied aan. Hier was de weg van grind en was er veel meer gras, maar de bizons zagen we nog niet. Na een stukje rijden kwamen we bij de prairie dogs uit. Dit zijn een soort grondeekhoorntjes. Er waren er erg veel en ze waren totaal niet bang voor ons of de auto. Hierdoor konden we perfect foto’s nemen, ze gingen er zelfs voor zitten. Gelukkig voor deze beesten waren onze camera’s al bijna leeg en om het risico te vermijden met lege camera’s te zitten als we bizons zagen reden we door.
Gelukkig werden we niet veel later beloond. In de verte in de afgrond zagen we een paar bizons lopen. Door met de camera in te zoomen kon ik ze net goed fotograferen. Niet echt wat ik had gehoopt, maar we hebben ze wel gezien.
We reden weer verder over de weg in de hoop er nog meer te zien. En dat zagen we ook, helaas waren deze nog verder weg en waren ze op de foto niet meer dan zwarte stipjes. Er was voor ons gelukkig 1 bizon een stuk dichterbij en deze konden we perfect fotograferen vanuit de auto.
Hierna kwamen we er geen een meer tegen. Maar we hebben er toch nog een hoop gezien, alleen niet allemaal goed op de foto.

Na de bergen van de Badlands en de Wildlife, werd het tijd om te tanken. Hiervoor moesten we naar The Wall rijden. Hier staat ook the wal drug store, waar ik het in het verslag van gister al over had. We zijn deze winkel ook ingegaan. Het is een soort wilde westen thema winkelcentrum. Met allemaal wild west hoeden en laarzen te koop. Uiteraard hebben ze ook een heleboel toeristische attributen. Naast de verkoopwaren, hingen er ook een hele hoop foto’s van vroeger toen dit gebied nog bewoond werd door indianen. Het was een leuke winkelcentrum in een leuke thema.

Op de terugweg naar de camping moesten we weer door de Badlands. Ondertussen ging de zon weer onder en dit gaf een extra mooie gloed over de bergen. We zijn uiteraard weer gestopt voor een paar foto’s. De zonsondergang was erg mooi rood gekleurd. Helaas waren er een paar wolken waardoor je niet echt hele mooie foto’s kon maken van de Badlands zelf. Morgen ga ik weer terug om het nogmaals te proberen en nogmaals te genieten van de mooie ondergang hier. Vandaag had ik trouwens maar 166 foto’s gemaakt. En op het einde hebben we nog een longhornsheep zien staan. Morgen gaan we een trail lopen dwars door de Badlands heen. Hopelijk wordt het niet zo heet als vandaag (104 F) +/- 40C.
Tot de volgende update.