Dag 22, 23 & 24

Door een fout met het internet was vorige keer een groot deel van mijn verhaal weggevallen, daarom vandaag nog een keer een poging, en als goedmakertje ook dag 24 erbij.

Dag 22 (18 – 8 )

Na beide watervallen zijn we nog naar de drie zusters eilanden gegaan. Deze liggen in de stroming van de tweede en grootse waterval. Hier vanaf kan je goed de kracht merken. Omdat ze energiecentrales hebben gebouw, heeft het water meer ruimte en zijn de eilanden wat groter geworden de laatste jaren. We hebben op stukjes gestaan waar eerst nog het water over heen ging. De stenen zijn echt spekglad en ze voelen gepolijst. Overal staan bordjes niet in het water staan en toch staan er mensen. En ja het zijn Aziaten. Ik heb niks tegen Aziaten laat dat duidelijk zijn, maar hier sporen ze gewoon niet. Zelfs een oma werd het water ingetrokken voor die mooie foto. Ik liet dat maar zitten, mijn reputatie met water is al niet zo goed, dus vooral hier vermijd ik het.

Hierna hadden we alle delen van de waterval gezien en zijn we langzaam weer terug naar de camping gegaan. Onderweg zijn we nog gestopt bij whirpool park, helaas is het uitzicht niet geweldig hier. Het water kon je wel zien alleen zat je zo hoog. Het water is trouwens helderblauw en je krijgt erg veel zin om een duik te nemen. Toch maar niet gedaan met die stroming. Op de camping heb ik een kampvuurtje gemaakt. Vandaag zijn we niet gaan eten en hebben we een broodje gezond gemaakt en opgewarmd boven het vuur. Erg geslaagd vond ik. Morgen een rustige dag en opladen voor een lange tocht dat volgt.

Dag 23 (19 – 8 )

Vandaag eerst een was gedaan en geskyped met het thuisfront. Daarna zijn we weer op pad gegaan. Gister hadden we zoveel water gezien en het zag er allemaal zo uitnodigend uit dat we nu besloten om dat op te zoeken.

Het blijkt hier nog best lastig om een strandje te vinden. We wilden graag in lake ontario zwemmen. Op een plek waar je het water kon zien en genoeg plaatsen waren om er in te gaan mocht het niet. Ze hadden er wel een zwembad aangelegd. En of we daar 8 dollar voor wilden neerleggen. Beetje onzin in onze ogen, ik zwem liever in dat meer. Dus de zoektocht ging verder. Na een half uur rijden en diverse keren op privé terrein zijn geweest een “strand” gevonden. Het strand was vooral grind, en met deze zon was dit bloedheet. Je kon wel heerlijk zwemmen in het meer. De hele dag hebben we hier gelegen en gezwommen en stenen gezocht. Ik dacht hele aparte te hebben, helaas was het maar glas.

Na het dagje aan het meer zijn we nog terug naar de stad gegaan en hebben weer een restaurant opgezocht. Dit keer weer een andere keten, het hard rock café. We wilden eigenlijk niet terug naar de camping daar zullen de muggen ons weer opwachten natuurlijk. Helaas hebben we geen keus en zijn we terug gegaan. Morgen vertrekken we richting de badlands. Dat is onze volgende punt van interesse. Het is ongeveer 1600 miles rijden, we zullen er dus wel een aantal dagen over doen.

Dag 24 (20 – 8 )

Zoals al eerder vermeld gaan we vandaag beginnen aan een groot stuk rijden. Daarom zijn we vroeg uit bed en wordt de tent vroeg afgebroken. Omdat het een echte reisdag is gebeurd er niet veel en zien we ook niet veel. We gaan via Canada richting het westen.

Canada komen we makkelijk in. We moeten onze paspoorten laten zien, er wordt gevraagd hoe lang we blijven en of we er al vaker zijn geweest. Dat waren we natuurlijk om de watervallen te zien. Er werd zelfs nog gevraagd of we het mooi vonden. Na een paar uur rijden komen we aan bij de USA grens. Hier zijn ze een stuk minder vriendelijk. Weer de gebruikelijke vragen waar we vandaan komen wat we gaan doen in de USA etc. Er wordt ook gevraagd of we fruit of groente hebben, dat hadden we. We moeten de hele koelbox laten zien en de tomaten worden eruit gehaald en weggegooid. We zeggen nog dat we het in Amerika hebben gekocht en de hele tijd (ongeveer 3 uur) in de koelbox heeft gezeten. Maar ze worden resoluut weggegooid, wat een onzin. Bij de Canadese grens nergens last van en nu worden we bijna behandeld als terroristen. Na de grens dan eindelijk over te kunnen vervolgen we de reis.

Dit was de belevenis van de dag, want naast een hevige onweersbui is er niks anders onderweg gebeurd. De volgende twee dagen zullen niet anders zijn. We zijn trouwens tot Merrilville gekomen, dit is een plaats in de buurt van Chicago. Vandaag verblijven we weer makkelijk in een motel (red roof inn), zodat we morgen weer snel kunnen vertrekken.
Tot de volgende update.

Ps ik had gister de verkeerde afstand doorgegeven, we hebben al bijna 2000 miles gereden met vandaag erbij. Over 2 dagen zitten we over de 3000 miles.